عبدالله ابن لطف الله ( حافظ ابرو )
650
زبدة التواريخ ( فارسى )
مصراع الدهر خادمكم و الحق انصار « 1 » تميمهء احوال روزگار همايونش شود . شعر ز برج سلطنت آن آفتاب طالع شد * كه گشت روشن از او ديدهء سعادت و بخت اميد هست كه در سايهء عنايت شاه * به كام و ناز بسى برخورد ز تاج و ز تخت و از امارات نجومى هرچند به حسب حقيقت تاثيرى ندارند و به اعتقاد صادق ثابت جازم اعتبارى بدان ( 1 ) مترتب نمىگردد ، اما چون در ربقهء تسخير صانع آمر تقديرند احيانا مخايل عنايت الهى و دلايل سعادت نامتناهى مىشوند لِتَعْلَمُوا أَنَّ اللَّهَ عَلى كُلِّ شَيْءٍ قَدِيرٌ * » « 2 » حق - سبحانه و تعالى - كه فروزنده اين مصابيح است ، به كمال قدرت بيچون اسباب سعادات را در اين مولود همايون ظاهر فرمود و مماثل دولت ابد پيوند را در آن ساعت ميمون مقدر گردانيد و « ذلِكَ فَضْلُ اللَّهِ يُؤْتِيهِ مَنْ يَشاءُ * * « 3 » » . شعر به وقت ولادت بفرمود شاه * كه دانا كند سوى اختر نگاه شرف نامه آفتاب از حمل * گرائيده از علم سوى عمل چنان طالعى كامد آن نور از او * چه گويم زهى چشم بد دور از او * * *
--> ( 1 ) . ت : بر آن . ( * ) قسمتى از آيه 12 سوره 65 . ( * * ) قسمتى از آيه 4 سوره 62 . ( 1 ) روزگار خدمتگزار شما و حق يار شما است . ( 2 ) تا بدانيد كه خدا به همه چيز تواناست . ( 3 ) - ص 6 .